อภิธานศัพท์ — คำสำคัญเรื่องต้นทุนอาหาร

ต้นทุนต่อจาน = (ค่าวัตถุดิบทั้งหมด + ค่าแก๊ส น้ำ น้ำมันที่ใช้ปรุง) ÷ จำนวนที่ที่ได้จริง เป็นตัวเลขเดียวของการทำอาหารกินเองที่เทียบกับราคาเมนูเดลิเวอรี่ได้แบบตรงไปตรงมา

มีสามค่าใช้จ่ายแยกกัน ค่าส่งจ่ายให้ไรเดอร์ ค่าบริการหรือค่าธรรมเนียมแพลตฟอร์มจ่ายให้แอป และราคาบวกในแอปคือส่วนที่ร้านตั้งราคาในแอปสูงกว่าหน้าร้าน 15–30% เพื่อชดเชยค่า GP ที่แพลตฟอร์มหักจากร้าน

ราคาต่อแพ็กคือตัวเลขใหญ่บนป้าย ราคาต่อหน่วยคือราคานั้นหารด้วยปริมาณมาตรฐาน เช่น ต่อ 100 ก. ต่อกิโล ต่อลิตร หรือต่อชิ้น มีแค่ราคาต่อหน่วยที่ทำให้สินค้าสองขนาดเทียบกันได้ และเป็นฐานของทุกตัวเลขบนเว็บนี้

อัตราสูญเสียคือช่องว่างระหว่างสิ่งที่ซื้อกับสิ่งที่กินจริง ทั้งเปลือก กระดูก ส่วนตัดแต่ง ความชื้นที่ระเหย และของเสีย ต้นทุนจริง = ต้นทุนที่ซื้อ ÷ % ส่วนที่ใช้ได้ ถ้าใช้ได้ 70% ต้นทุนวัตถุดิบจริงจะสูงกว่าราคาบนชั้นวาง 43%

คือพลังงาน น้ำ และน้ำมันทอดที่ใช้แล้วทิ้งระหว่างปรุงอาหาร ต่อมื้อดูเล็ก รวมทั้งเดือนไม่เล็ก และเป็นเหตุผลที่น้ำซุปเคี่ยว 3 ชั่วโมงไม่ได้ถูกอย่างที่รายการวัตถุดิบบอก

ต้นทุนต่อโปรตีน 1 กรัม = ต้นทุนรวม ÷ กรัมโปรตีนทั้งหมด เป็นตัวชี้วัดที่ดีที่สุดสำหรับคนที่อยากได้โปรตีนสูงในงบจำกัด ดีกว่าดูแค่ 'โปรตีนต่อที่' เพราะขนาดที่ไม่เท่ากัน

ฟู้ดคอสต์ % = ต้นทุนวัตถุดิบ ÷ ราคาขาย × 100 ร้านอาหารตั้งเป้า 28–35% ต่ำกว่า 25% คือกำไรดี สูงกว่า 40% คือเงินรั่ว